"Yaz!" dedi Tanrı.

"Yaz!" dedi Tanrı.

Bir ağırlık var üzerimde bu gece.

Gidişinin etkisi olması gerek ki bir ninni gibi uyuşturdu beni.
Bir sakinim bu gece bir kırlangıcın son gözyaşı..
Bir meleğin ölümü bir kız çocuğunun haykırışları.
Bir gidiş var avucumda sana ait olan.
Akan gözyaşlarım var içe doğru.
Bir haykırış var 'gitme' dercesine. Duyulmayan sessiz çığlıklarım var.
Nefessiz kalışlar uyku nöbetleri gün doğuşları kapatılamayan Şarkılar var gecenin karanlığında.
Bir yıldız var seni dilediğim geceleri bir nefes var alıpta veremediğim.
Sorularım var bir düğümün açılması kadar zor..

Biraz eksiklik var'dı bu aşkta; o da tamamlanıyor gidişinle.
Saatin tiktakları boş ve soğuk yatak yalnız geçen Cuma ertesileri.
Yalnız yenilen acı bir kahvaltı... Isınmayan eller kalıyor geriye.
Nefessiz bir insan. Ölü bir insan. Ölümle cezalandırdığın bir insan var.
O insan ki ölmeyi değil; yaşamayı yaşatmayı yaşlanmayı istiyordu.

Yelkovanla akrep uyuşmuyor bu gece bir ölüm doğuyor oysa yazmaya mecalim yoktu.
O sıra bir ses duyuldu göklerden. Saat tiktakları durmuş..
"Yaz" dedi Tanrı!
Sese doğru anlamsızca baktıktan sonra kurumuş kanlı ellerimle yazdım.
Ölüm kokan nefesimle son bir kez düşünerek yazdım.
"O gitmeyi bile beceremedi ben ise; ölmeyi beceremedim..."

||03.02.2011.
Bir acı'nın son hamlesi.