- Bir Ayrılık Senfonisi -

Sağır bir kurşun gibi saplanıyorsun hayatımın tam ortasına
ve ben protez hayallerle yaşamaya alıştırıyorum kendimi.

|Hikmet Demirtaş

Alıntı:

eδalicca.♕´isimli üyeden Alıntı Çok güzel. Yüreğine sağlık.

Teşekkürler.

Deneme tarzında ilk yazım beğenilmesi dileğimle.






Kendime yalan söylemeyi aylar önce bıraktım. Belki de yıllar önce bilemiyorum. Zaman kavramım çok zayıf. Gerçekleri yüzüme vurarak yaşamayı yeni yeni öğreniyorum. Anlayacağın hala çok toyum. Bıraktığın gibi de değilim. Çok zaman geçti üstünden. Ve de çok insan. Acılar azalmadı katlandıkça katlandı. Zaman da ilaç olmadı. Yaralarıma zaman basmadım. Eğer bassaydım kendime bir yeni yalan daha söyleyecektim. Kendimi böyle avutacaktım ya da avuttuğumu zannedecektim. Kendimi avuttuğumu zannedip bir yalan daha söyleyecektim. Sonra bir yalan daha.. Her neyse ne söylüyordum? Zamanda kalmıştık. Zaman kocaman bir yalan.
Sen dipsiz bir kuyuydun. Ben kendimi ilk önce o kuyuda kaybettim sonra kendimi o suda boğdum. Sakın üstüne alınma beni ben öldürdüm. Şimdi kendimden başka hiçbir eksiğim yok. Ben kestim uzadıkça uzadı acının saçları. Sonra kördüğüm oldu bütün acılar. Hiçbir tarak çözemez şimdi acıların kördüğüm olmuş saçlarını. Acılar ve tarak? Nerden geldim şimdi ben buna diyorum kendi kendime cevap yok. Boşluk. Sessizlik. Sessizlik -bazen- o kadar güzel ki. Tarak ve acılar derken; ben kocaman bir kördüğümken sen beni çözmüştün. Evet sen beni çözmüş-tün. Şimdi ise elemanı kaybolmuş bir denklem gibiyim. Tek eksiğim kendim.
Bütün kördüğüm olmuş acıları kestim en onarılmaz noktasından. Ne zaman kestim nasıl kestim? Zaman kavramı önemli değil. Zaman kavramı kocaman bir yalan nasıl olsa.
Belki zamansız bir zamanda yine karşılaşırız seninle. Ben seni bana ait olmayan gökyüzünden sen beni sana sana ait olan acılarından tanırsın. Kendi acılarından! Sonra bir süre birbirimize bakıp çekip gideriz. Alabaildiğine yürürüm bir önemi olmayan kaldırımlarda. Bilmediğim bir caddede rotasızca yürürüm. Rotasını kaybetmiş bir kuş gibi gökyüzünde olabildiğince sonsuzluğa. İşte tam böyle bir anda kafama dank ediyor bir gerçek daha. Bende senin yüzüne bakınca gökyüzünde rotasını kaybetmiş bir kuştum. Ve sonra bir gerçek daha dank! Senin gökyüzünde bana yer yoktu.
Gerçeklerle yaşamak artık o kadar acı vermiyor. Ben inandığım en büyük gerçeğimi kaybetmişken gerçekler artık o kadar canımı acıtmıyor. Bir de zaman acıları azaltmıyor bazen çoğaltıyor ama zaman en çok insanın kendini kaybetmesine nedne oluyor. Söylemiştim ya; kendimden başka hiçbir eksiğim yok.

Ethereal.
25.3.12

Tam seni unutmaya çalışırken
umutlarımdan öpüyorsun.

Sen bana dokunuyorsun ve içime yağmurlar yağıyor
Masumlaşıyor bu sahte şehir ve insanlar.
En çok biz masum oluyoruz sen ve benden sıyrılarak.
Biz olarak uyanıyoruz yeni güne
Biz olarak kucaklıyoruz gökyüzünü
Biz olarak seviyoruz karanlığı.

Yaralar ruhun haritasıdır sen en çok yaralarıma dokunuyorsun
Adımlıyorsun ruhumun coğrafyasını bir bir
Ve ben ilk kez aynı anda dört mevsimi yaşıyorum.
Hüzünden sıyrılıp yalnızlığın soğuk kollarında uyanmadan.
Kulaklarımızda sadece tek bir şarkı sözleri sözleri "Şarkılar seni söyler."

Sonunu bile bile bir şeye tutunmak sadece inanmak
Soyut kavramları unutup somutlaştırmak..
Biliyorum herkes buna delilik diyor
Gömleğe ihtiyacım yok sarılsan yetecek bilmiyorsun.

Hikmet Demirtaş.
16.şubat.12

En güzel kokumu sürünüp ve en güzel elbisemi giyinip geldim
Her kavşakta yaptığın yvşaklıkları yüzüstü bırakıp.
Sen gelemezdin yollar buzlu ve her tarafta can kırıkları
Can kırıkları yerini ruh kırıklıklarına bıraktı
Çünkü kırılacak can bile kalmadı.
Bitirdin!


Bıraktığın bu virüs her geçen gün bedenimi ele geçirirken
Ben sadece bir atom gibi parçalarıma ayrılıyorum.
Ve ben her parçamda biraz daha seni kaybediyorum.
Aşka verilen aralarda kendime de ara veriyorum
Ölüm molasına ihtiyacım vardı.
Sen gelmedin bekle ben geliyorum.

|Hikmet Demirtaş