Kayıp gecelerde

Terleyen avuçlarımdan kayıp giden umutlarım
Yok olmaya mahkumdur esrarengiz kuytularda.
Bir sır gibi saklasam da bağrımdaki boşluklarda
Bir bir düşecek düşlerimden mavi yarınlarım.

İçerilerime sinmiş ayazın nahoş berduşluğu.
Gün yüzüne ırak düşmüş gecelerim sorgular beni
Titreyen duygularımın yabancı bakışları altında.
Bir tek köşe bucak kaçan korkularım anlar beni.

Koca bir sessizlik inerse gözlerimden bedenime
İşte o zaman konuşur sessizliğim sessiz nağmelerle.
Haykırır bilinmezliğimi karamsarlığın yüzüne.




Ercan Ağırman

Yalnız mı koydular seni göçmen kuşlar?
Adına ayrılık aslına acıyı mı yazdılar?
Tel tel dökülen sararmış saçların
Zifiri bir yangını mı bağrında saklar?

Bir gelin gibi sarılar kuşanmışsın.
Hazan olup türkülere adanmışsın.
Buğulu gözlerdeki tebessüm misali
Yanık bir gözyaşı olup yüreklere akmışsın.

Bir ölüm sessizliği nüksedince
Yar sevdiğinden yüz çevirince
Yanan gönüllere merhem olup
Ağlarsın otuz gün otuz gece.

C*****m ol ben de sana can olayım.
Kimsesizliğinde ben kendimi bulayım.
Umut gibi yeşersin sarı sarı bakışların.
Kulaklarında çınlayan bir ezgi kalayım.


Ercan Ağırman

İnce dokunuşlarla okşadım ruhumun derinliklerini.
Yok olmuşluğun acısını içine sindiremeyen bir öfke gibi
Göçen kırlangıçlara emanet bıraktım bir parça hüznümü.

Ömrümdeki yorgun yılların izini yaymak için çehreme
Sinsice gizlenmiş yalnızlık karanlıktaki kuytulara.

Üç beş saatten ibaret kalacak bu deniz masalı.
Final sahnesi olmayan bir son kaplayacak yosun yeşilini.

Gözlerimdeki kin ışığında paslanmaya yüz tutmuş zincirler
Kırılmak için gün sayacak yarına ulaşmayı beklemeden.

Ölüm sessizliğinde farkedilmek için uğraşan bazı gerçekler
Yalanların kirli elleri altında ecel terleri dökecek.

Yürek burkacak hatıra raflarında uyuklayan mazi.
Neyin izini taşıdığını bile bilmeden beklerken geleceği
Gün be gün eriyip gidecek içimdeki boşluklarda.

Anlamsız bir esintiyle gönlüme esen güneş ışıltısı
Cılız bir ışığa dönüşecek yüreğimdeki karamsarlıkta.
Bir damla gözyaşı olup akacak kirpiklerimden aşağıya.


Ercan Ağırman

Gözlerinin kuytusunda
İklimlerin soğuk yüzü vardı.
Benzi solmuş bakışların
Bir güz rüzgarını andırıyordu.

Çaresizce haykırıyordu
Benden alıp götürdüklerini.
Kalbimin tenhasına gizlenmiş
Yıkık dökük hıçkırıklar.

Bir balıkçı kayığıyla açıldım
Fırtınalı rüyalara.
Alabora olacağını düşünmeden
Boşluğa saldığım duygularım
Terkedip savurdular beni;
yalnızlığın kimsesiz dünyasına.

Korkmaya başladım.
Düşlerimin arkasına saklandım.
Beni korurlar sandım.
Yöneldim yeni umutlara.

Lakin yanıldım.
Saplandım kuru bir bataklığa.
Yalnızlıktan ibaretmiş düşlerim.
Farkedemedim




Ercan Ağırman