 |
| |
| |||||||
| Kayıt ol | Yardım | Resim Yükle | Üye Listesi | Ajanda | Skorlu Flash Oyunlar | Forumları Okundu Kabul Et |
|
Şiirler Kategorisindeki -Ses, ses, yalnız ses. konusu; I. Prelude -Ses, ses, yalnız ses. Masalsı gerçeğimiz gerçeksi bir masala dönüştü! Çünkü bir şeyin şiir sayılabilmesi için ille de alt alta mısralarla yazılması gerekirdi! Yani çok zor anlaşılırdı bir ...
 |
| | plus | LinkBack | Seçenekler | Stil |
16-11-2011, 16:18
| #1 |
| Forumun Tiryakisi  |  -Ses, ses, yalnız ses. I. Prelude -Ses, ses, yalnız ses. Masalsı gerçeğimiz gerçeksi bir masala dönüştü! Çünkü bir şeyin şiir sayılabilmesi için ille de alt alta mısralarla yazılması gerekirdi! Yani çok zor anlaşılırdı bir insan  hatta anlaşılamazdı! Çünkü sanat aşkın bittiği yerde başlardı felsefe sanatın tükendiği yerde… Ve aşk ancak felsefenin son durağında gösterirdi gerçek yüzünü! Masalsı isyanımız isyankâr bir masala dönüştü! Çünkü kareli defter yapraklarına yazdıklarımızı adlandıramıyorduk artık! Alt alta yazsak şiir oluyordu; mısralara ayırmasak öykü! Az biraz uzayacak olsa yazı roman oluveriyordu sanki! II. İtiraf Sen ne kadar iyi bir şair olduğumu bilen tek insandın! Bu yüzden sakın ölme dedim sana! Ölme sakın görmeden kitaplarımızın basıldığını basılan kitaplarımızın toplanıp yakıldığını… İnan bir gün basılacak kitaplarımız dedim… Basılan kitaplarımız ilk günden toplatılıp yakılacak! Yanan kitaplarımızın ateşinde bileyip kırık kılıçlarımızı savaş boyası diye süreceğiz küllerini yüzlerimize! Ve çıkacağız dedim yine İstanbul’un karşısına! Dört yanını şiirle kuşatıp yeniden feth edeceğiz bu eski Bizans yosmasını! Varsın karadan yürüsün ihanetler dedim varsın kurusun deniz kurusun Boğaz biz seninle gökyüzüne yeni bir ülke kuracağız! Şiirlerimde şaheserler yarattığıma inanan tek insandın! Bu yüzden sakın ölme dedim sana! Öpüştürme sakın damarlarımdaki alyuvarları eroinle sakın tanıştırma gecelerimi beyaz zehirle! Eroin; kimyanın simyaya kafa tuttuğu loş laboratuarlarda doğdu! Eroin; daha doğar doğmaz zehirlerin padişahlık tahtına oturdu! Ve şimdi ben tek veliaht’ıyım bu padişahlığın; sakın sakın ha beni karanlık zindanlarda boğdurma dedim sana!O kadar çok şey vardı ki daha sana anlatacağım bu yüzden sakın dedim sana sakın ölme! Sakın manşet olmasın adın ucuz gazetelerin üçüncü sayfa haberlerine! Beni anlayabilecek belki de tek insandın! Bu yüzden işte sırf bu yüzden sakın dedim sana sakın ölme! Tutunduğum her dal gibi sen de kırılıp titreyen avuçlarıma düşme! III. Her Kaçış Kendini Yakalar İnanılmaz bir kaçış planı yapıyorum şimdi her gece. Her gece biraz daha derin bir tünel kazıyorum kendi içime! Fikrim firarda kendime doğru derin tüneller kazmaktayım: elimde yamulmuş bir çay kaşığıyla! Beş vakit ezan elli vakit sâlâ okunuyor bugünlerde İstanbul’da! Her gün elli defa ölüyorum elli müezzin ayrı ayrı elli hüzünle okuyor sâlâmı! Bir Allah’ın kulu da gömmeye yanaşmıyor durmadan ölüyor ölüyor ölüyorum! Kendi cesedimi yıkıyor kendi mezarıma topraklar atıyorum! İşte tam bu anda sımsıkı yumup gözkapaklarımı yuvarlıyorum Akineton tabletlerini içimdeki şeytan yuvalarına! Ve bir yudum koyu kıvam zemzem gibi yeşile boyuyor kanımı Diazem… Kaçıyorum; uyuşarak unutacağıma unutarak var olabileceğime inanarak haykırıyorum içimdeki ateizmi Tanrı’nın suratına! Kaçıyorum; kaynar kazanlarda pişirerek karanlığın karmaşasını akıtıyorum gözyaşlarımı içimdeki İblis ırmağına! Boşu boşuna notlar alıyorum takvime: “Son ağladığım tarih şudur…” diye! Oysaki bakışlarım durmadan kan tükürüyor sokaklara gözyaşı yerine! İçime akıttığım gözyaşlarını ağlamaktan saymıyor muyum sanki artık?! Boşu boşuna notlar alıyorum takvime: “Son ağladığım tarih şudur…” diye! Kupkuru gözyaşlarıyla dört duvarı sabahlara dek kemirmiyor mu sanki gözbebeklerim?! Kaçıyorum; Tozu dumana katarak yürüyorum her gece hayallerimin üzerine; ve devam mecburiyeti olan bir dersmiş gibi artık intihar! Elimdeki enjektör değil bir ihtilal bayrağı sanki: ve ben daha da hızla tırmanıyorum surların tepesine durmadan zehirli oklar yedikçe! Boşu boşuna Orta Dünya’dan bahsediyorum dört duvara! Elf’lerden büyücülerden ve cücelerden! Anlatıyorum durmadan deliler gibi seviştiğim posterleri! Namaz kılan küçük kız çocuklarını tekmelediğimi ve elbette ceplerinden kurbağalar fışkıran serserileri! Anlattıklarım benim mahsulüm değil çünkü kanıma karışan zehir değil mi sanki beni böyle cesaretli konuşturan?! Korkuyorum işte deliler gibi korkuyorum yaşamaktan direnmekten ayakta kalmaktan! Korktuğum için kesip bileklerimi kör bir jiletle dört duvara kanımla haykırıyorum sevdiğim kızın adını! Ben haykırdıkça bir ırmak olup fışkırıyor avuçlarımdan kimseye göstermemek için çırpındığım gözyaşları! Oysa yalnız dört duvar şahit aşkıma; kanım kuruyor duvarda pıhtılaşıyor! Kimse duymuyor! Kimse duymuyor! Kimse duymuyor! Ufacık bir ırmağa karışmaya çalışan bir okyanus oluyorum! Sonra başkaları geldi; hep başka yüzlü başka gülücüklüydüler ve fakat aynı yalanları ezberlemişlerdi: “Biz arkadaşız! Biz arkadaşız! Biz arkadaşız!” Yüzlerindeki gülücükler yanaklarındaki gamzeler ve“Sev beni!” diye haykıran bakışlarına rağmen: “Biz arkadaşız! Biz arkadaşız! Biz arkadaşız!” Ve acı simültane tercüme edilmeye başlandı onların bakışlarından benim ürkek çocuk bakışlarıma! Bildiğim bir dili unutmuş gibi karıştırmaya başladım sözcüklerin anlamlarını! Gün geldi tutamadım artık kendimi; acı bir volkan olup püskürdü dudaklarımdan! Edilen tüm yeminleri tozlu raflara kaldırıp; en büyük blöfümü çektim: “Görüşmeyelim! Görüşmeyelim! Görüşmeyelim!” Adeta tek başına oturdum Rus ruletine; dayadım alnıma revolveri ve çektim tetiği! (Bu aşk burada biter / ve ben çekip giderim / Yüreğimde bir çocuk ve cebimde bir revolver ) Biliyordum olmayacağını; emindim bundan! Ne kadar sessiz geldiyse ne kadar sessiz girdiyse düşlerime o kadar sessiz çekti gitti! Onu ben gönderdim! Çekti gitti! Nereye gittiğini bilemedim! Uzattım ellerimi; yoktu! Üşüyen ellerim boşluğu tuttu! Elimi telefona uzattım; “Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor!” Aradığımız kişilere ne zaman ulaşılabildi ki! Biz zaten onları hep ulaşılamadıkları için aradık! O kızlar kızıla boyadı benim bakışlarımı! (Akarken kan kızıldır; kırmızı kızılın tırnağı bile olamaz!) Kan damlıyor artık bakışlarımdan ne zaman onların adını ansam! “Aşk yok!” diye haykırıyorum sonra! “Aşk yok! Aşk yok!” Kaçıyorum; (Her kaçış kendini yakalar / kaçamadığın şeyler var / şarkı sözlerilarında… / Her aşk bir mavi masal; anlatılmayan! [1] ) Ama kaçmayacağım artık; elbette direneceğim! Elbette yine şeftali reçelleri yapacağım vişne çekirdeklerinden! Ve yeniden öğreteceğim tüm düşmanlarıma artık kimsenin hatırlamadığı lisanımızı! (Lisanımız biraz Latince biraz Sanskritçe belki biraz Arapça biraz İbranice…) Düşmanım; 6 milyar insan! Çekip kılıcımı yürüyeceğim elbette yel değirmenlerinin üzerine! Korkusuzca yüzlerine vuracağım pisliklerini: Psikolojiyse psikoloji felsefeyse felsefe!Tek ilmim olacak deliliğim; beni kapattıkları tımarhanelerin rutubet kokan karanlık koridorlarına asacağım ilk bomba süsü verilmiş pankartımı: “Aşk Delilere Mahsustur!” Yavaş yavaş alışacağım her şeye! Elbette alışacağım alkol sofralarının ortasına pimi çekilmiş bir bomba gibi düşen ihanet haberlerine! (Hani bilir de söyleyemez ya insan; hani bilir de boynunu eğer ya! İşte öyle!) Âşık olmanın “anayasal suç” kapsamına alındığı âşıkların Interpol tarafından kırmızı bültenle arandığı ve aşkın seksle kirletildiği bu acımasız günlerde yasadışı bir örgütte kuracağım elbette! Tek maddelik bir bildiri de yazacağım: “Aşk; Delilere Mahsustur!” Yavaş yavaş alışacağım her şeye! Saçdiplerimden parmakuçlarıma dek alkole gömülüp sabahlara dek kanlı gözyaşlarıyla ağlayacağım! Acı çekmeyi ibadet bilip acıların karanlık mağarasına aşkla dalacağım! Mağaranın içinde bir ateş yakacağım; saçlarımı tutuşturacağım! (Her aslan ateşe tapar; bunu bilirsin! Ateşe tapanlar cehennemden korkmaz; bırak bunu da sana şiirlerim öğretsin!) Yavaş yavaş alışacağım her şeye! Elbette alışacağım bitmiş ucuz şarap şişeleriyle incecik bileklerimi kesmeye! Yeni şiirler var daha hiç yazılmadık! Kareli harita – metod defterlerinden hırsla koparılan sayfalar daha kim bilir kaç şiire tanık olacak?! Başladığım roman taslakları var: hep başkahraman olarak kendimi yazdığım! Ve hep o ulaşamadığım kızlara adadığım… Ulaşamadığım kızları bana o romanlar getirecek… Orada seveceğim kızları ben yaratacağım... Biliyorum beni yazdıklarım kurtaracak; ıslak avcumda sıkı sıkıya tuttuğum uyuşturucu tabletleri değil! Boşuna övünüp duruyorum kafam bir milyonken yazdığım olağanüstü şiirlerle! Oysa bir yabancıdan çaldım ben o şiirleri; benim içimde yaşamını sürdüren haşarı bir şairden çaldım! O şair ki benim çocukluğumun katiliydi! O şair ki kaleme dokunmak için ellerimi uyuşturucu haplara itti! Onun ana adı Akineton baba adı Eroin’di! Ortaya çıkabilmek için beni ezmesi gerekirdi; ezdi! Boşuna övünüp duruyorum onunla o kocaman bir kanalizasyonu bana gül bahçesi gibi gösterdi! IV. Yüzleşme Bilemezsin ne kadar kirlenmiş sokaklar; sen bunca acı çekmiş olmana rağmen yine de bilemezsin o sokaklarda boynunu yere eğerek yürümeyi! Yürümek zorunda bırakılmayı varlığından utanmayı bilemezsin yine de! (Hani korkardım da koşaradım yürürdüm insanların arasında; diğerleri gururla süzerken şehvetli kızların kirletilmiş vücutlarını ben utançla yere eğerdim başımı! İşte öyle! ) Anlayamazsın korkaklığımı; bilemezsin çünkü ne kadar utandırıldığımı! Bilemezsin nasıl küfretti suratıma onların pis bakışları! “Sen zavallısın!” dediler “Zavallısın! Zavallısın!” Evet utanıyorum ben; utanıyorum bedenimden! Utandırıldım bak utandırıldım benliğimden! Bilemezsin utanmak nedir kendinden sürünün en ağır kurallarına uyamamak nedir?! Evet utanıyorum ben; bak avuçlarıma sığmıyor artık yüzüm!Nereye kaçabilirim kendimden?! Söyle nereye kadar saklarım yüzümü? Kendim olmayı var olduğum gibi olmayı nereye kadar erteleyebilirim? Suçum ne peki?! Ne yaptım ben onlara?! Neden böyle aşağılayan gözlerle bakıyorlar bana?! Hayır sandıkları gibi değil; ben seçmedim bu çirkin bedeni! Ama güzel bedenler giymek uğruna ruhlarını çıkarıp atmayı onlar kendileri seçtiler! Niye aşağılıyorlar hâlâ beni: aynaya baksalar ya?! Eksik olan bir şey yok mu o güzel tozpembe tabloda?! Ruhları yok! Ruhları kayıp gitmiş parmaklarının arasından! Böyle zamanlarda hep: çekiliyorum kalabalık yalnızlığıma! Yalnızlığım alay etmiyor benimle çirkinliğimi yüzüme vurmuyor bu dört duvar! Ağlatmıyor beni bomboş odalar; acıtmıyor canımı onların acıyan bakışları kadar! Ben utanıyorum bu sürüden bu sürü utandırdı beni! O sürünün tüm üyeleri ruhsuzluklarını örtmek için güzel bedenler giymişlerdi! Evet ben ruh hastasıydım belki ama onlar tümden ruhsuzdu! Hasta bir ruhu ruhsuzluğa tercih ettim! Yürüyemiyorum sokaklarda! Gittikçe daha da ağırlaşıyor istekleri! Artık bedenimi değiştirmem isteniyor; bir araba değiştirir gibi bir kirli çamaşır değiştirir gibi! Yürüyemiyorum sokaklarda! Benim için birbirlerine diyorlar ki: “Acıyarak sindir onu! Hepimiz kovduk onu aramızdan! O bizden değil o farklı; onun suratı acınası! O zavallının teki sen de acı ona! Dalga geç; çirkinliğini onun yüzüne kus! Çünkü o çoktan hak etti bunu! Yüzüne bak şunun; böyle bir yüzü olan biri ne hakla çıkıyor sokaklara?! Ne hakla selam veriyor bize? Ne hakla aşktan bahsediyor?! Acı ona! Acı ki; öğrensin artık töremizi! Töremiz sevmez çirkinleri! Sen de ez onu! Yaşayan bir kum torbası o; seni üzen kızdıran ve yıpratan ne varsa hepsi için birer yumruk at ona; o zaman geçer acın! Onun sevilmeye hakkı yok sırada sevilmeyi bekleyen bu kadar çok yakışıklı üyemiz var! Ancak acımalısın ona! Acı ki; çık(a)masın artık sokaklara! Dağlara gitsin : ancak orada arasın arkadaşlarını! Onun yüzüne ancak dağlardaki hayvanlar bakar! Acı ona! Bir tekme de sen at! Umursama boşver! Hayalleri varmış onun saf bir sevgi varmış avuçlarında; bize ne?! Bize sevgi değil hayal değil; dış güzellik gerek! Tabi bir de soytarılar! Dalga geçip gönlümüzü eğlendireceğimiz soytarılar! O da o soytarılardan biri işte; hadi durma sen de gül ona kahkahalarla! Acıyarak gül ve dua et Tanrı’ya; seni onun gibi çirkin yaratmadığı için!” Bunları duyunca gidiyorum ben gidiyorum intiharlarıma!Zebaniler bile onlar kadar acımasız değil çünkü Azrail’in bile bakışları onlarınkiler kadar soğuk değil! İşte dışlanmak budur aşağılanmak budur ve budur yalnızlığa mahkum edilmek! Bırak sürü bu durum sonsuza kadar böyle sürüp gidecek sansın;ben dağlara çekilir sabırla kıyamete gün sayarım! Elbette Güneş dellenecek reddedecek bir sabah vakti erkenden doğmayı; elbette yutacak Merkür’ü yutacak Venüs’ü ve Mars’ı! Ardından büyüyen açlığını yöneltecek Dünya’nın üzerine ve Dünya ufacık bir kartopu gibi eriyecek Güneş’in midesinde! İşte cehennem budur acı budur ve budur tüm günahlarla yüzleşmek! Rol yapmaktan bıktım artık suratıma maskeler takmaktan bıktım; kendim olmak istiyorum! Bu sürünün üstüme sürdüğü çirkin kokudan sıkıldım; kendim gibi kokmak istiyorum! Rahmi Vidinlioğlu | Tozu Dumana Katarak ... .. |
| Görüntüleme:3678, Cevaplar:184  |
|
21-11-2011, 08:10
| #2 |
| Forum Üstadı   | üstad kardeş paylaşım için teşekkürler |
| |
|
22-11-2011, 07:54
| #4 |
| Forum Üstadı |  ”civarda bana benzer bir hayvan görürseniz hemen vurun! yoksa sevip evcilleştirmek zorunda kalırsınız…!” k iskender |
| |
|
23-11-2011, 03:15
| #5 |
| Foruma Alışıyor   | teşekürler emeğine sağlık |
| |
|
23-11-2011, 16:01
| #6 |
| Forumun Tiryakisi |  Canımın oldukça sıkkın olduğu bir gecede alkole değil sana ihtiyaç duyuyorum. Hiç beklemediğim bir anda geldin hiç beklemediğim bir söz söyledin hiç beklemediğim hayatımı yine bekler hale getirdin ve hep beklediğim gibi gittin. Bir 'iyi geceler' mesajına akla hayale sığmayan anlamlar yükleyebilirim bu dakikadan sonra. Bu dakikadan sonra dakikaları tek tek sayarım ve sabah olmaz hiç. Bir günaydını esirgediğinden ötürü yaşadıklarımızı yaşayacaklarınıza tercih ettiğinden ötürü şu anda onun kollarında uyuma hayalleri kurduğunu bildiğimden ötürü bildiklerim yüzünden kendime küfürler ettiğimden ötürü ötürü'ler birbirini takip edeceğinden ötürü bu gece sabah olmaz hiç ya da aslında sabah hiç olmadı...-Gece ölmüyor. Parmaklarım tırnaklarımı yontuyor gözlerim terliyor alnım ağlıyor ağzım tavana kadar ensemde... Hayat gözlerimin önünden film şeridi gibi geçiyor demek istediğim bir zamandayım. Ve tam bu anda ikinizin fotoğraflarına bakıyor olmam ölüyor olmam olmam olmaz...İlk defa kendi isteğimle sigara içiyorum ve yıllar sonra ilk defa ikimizin yürüdüğü yolları tek başına yürümek istiyorum. Köşe başından sana bakmak apartmanın kapısından bana baktığını görmek istiyorum. Odanın penceresinin altına geçip elimi uzatsam dokunabileceğim mesafe de olduğunu bilmek istiyorum. Bütün bunları istiyor olduğumu bilmeni istiyor istiyor istiyorum... Çok şey istediğimin farkındayım ama annem hala mucizelere inanmam gerektiğini söylüyor. Annem pollyannacılık oynuyor ve pollyannanın aslında yalancı olduğunu bilmiyor. Ben gülüyorum.-İstiyor istiyor istiyorum...Canımın oldukça sıkkın olduğu bir gecede alkole değil sana ihtiyaç duyuyorum. İkimizin unuttuğu bir aşk bu aşkım. Suçlu ikimiziz suçsuz ikimiziz masumuz doğduğumuz gibi ve öldüğümüz gibi kirliyiz. Pişmanlıklarımın fayda etmediğini bildiğim bir noktanın yanına bir nokta ve bir nokta daha koyduğum noktanın iki adım ötesinden kendimi aynaya bakarak sonu belli olmayan bir kısa film gibi izliyorum. Bir cümleyim çoğu zaman ve kendimi aynaya bakmadan izleyemem daha delirmedim. Ama delirmek üzereyim gelmek üzeresin sigara bitmek üzere ve görüşmek üzereyiz... Aslında bu şekilde eli kulağında olanlar sadece bebeklerdir. Kandırmamam gerek kendimi bebek değilim ve uykum da yok aşkım.-Marjinal değil bildiğin arabesk ağlıyorum. Arkadaş süsü veriyor hayat bunca yıl yaşadığımız şeylerin üzerine çok çirkin oluyoruz. Bunun farkında değilsin değiliz değiller. Aradan aylar geçmesine rağmen birbirimize 'nasılsın' diye soramayacak kadar aciziz aşkım. Aramızda buzlar yok aramızda duvar yok aramızda hiç bir şey yok. Ve hataları söyleyemediğimiz için üstümüze geliyor aramızda olmayan şeyler bunun farkında değilsin değiliz değiller. Ama ben biliyorum ki; her şeyin farkına varmak isteyeceğimiz bir zaman gelecek o an bulunduğumuz yerleri terk edip terk ettiğimiz ucube ancak bizim için saray olan yerlere geri döneceğiz. Biz aşkım geri dönüşüm kutusunda bekleyen çöpler gibiyiz. Ben farkındayım ve sen o'nunla bunun farkında değilsin değilsiniz değiller. Ama o an geldiğinde farkına vardığında her şeyin. Yani deliller değilleri gösterirken; olumsuzum olmaya yelten. Olur mu?-Bilmem bilir misin?Canımın sıkkın olduğunu bilmiyorsun alkole değil sana ihtiyacım olduğunu bilmiyorsun fotoğraflarımızı buruşturup ikimizi birlikte yaşlı olarak hayal ettiğimi bilmiyorsun umursamaz tavrımın altında aslında kıskançlık yattığını bilmiyorsun kızgınlığımın ve kırgınlığımın bir tek özre bağlı olduğunu bilmiyor bilmiyor bilmiyorsun... Bilmediklerini sana bu yazıyla bildirdiğim için özür dilerim. Beni umursama...Her şey var hiç bir şey yok aşkım. Soranlara böyle cevap vermek en güzeli bu günlerde insanlar espri yaptığımı sanıyor. Oysaki her şey sensin ve her şey olmadığı için dünyanın hiç bir şey olduğunu anlamayacak kadar aptal insanlar...-Bilmiyor bilmiyor bilmiyorsun...Beni özlemene ihtiyacım var. Beni sevmene ihtiyacım var. Sigaram bitiyor Biliyorum. Gelmek üzeresin. Delirmek üzereyim. -Görüşmek -üzere -aşkım... -23486029346 Ümit Rençber // 02 05 |
| |
|
26-11-2011, 15:56
| #7 |
| Forumun Tiryakisi | Bir düş düştü elimden yere нαℓ-i нαziи Bunu beğendi. |
| |
|
26-11-2011, 15:57
| #8 |
| Forumun Tiryakisi | Birimiz hepimiz Ŀusηikα.~ Bunu beğendi. |
| |
|
26-11-2011, 16:01
| #9 |
| Forumun Tiryakisi | Gelsene dedi bana |
| |
|
26-11-2011, 19:17
| #10 |
| Forumun Tiryakisi | Ne çok karanlık sıkışmış içimize.Her ışıkta geçmişten kalan kekik kokulu bir anı gelecege uzanan altın tüylü kuş kanatları var...Işıklarda inecek var! Tarık Tufan нαℓ-i нαziи Bunu beğendi. |
| |
|
| . |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
| -Ses, ses, yalnız ses. Konusuna Benzer Konular |
| Yalnız Aşık Ya da Aşk Yalnız..
Tam sana geliyordum ki yol bitti bugün. Bildiğim tüm adresler yanılttı beni. Ne yöne gitsem bir çıkmaz sokak her çıkmaz da ayrı bir azap... El ele...Devamı...
Gösterim: 233 - Yorum: 0 - Ekleyen: ≈ đяεaмεя đoŁŁ ≈
|
| Yalnız o
Yalnız o :klp:
su olur kül gridir çünkü
çetrefil sağılırken dudak bükümünden
ve menekşe renginde bir sabahtırDevamı...
Gösterim: 160 - Yorum: 7 - Ekleyen: IzмiЯ ÇiceĞi´
|
| S€N G!TT!KT€N SØNRâ YâLNız KâLâcâğım, YâLNız KâLmâktân Kørkmuyorum da Ya €LLer!M
Şanssızlığa katlanabiliriz, çünkü dışarıdan gelir ve tümüyle rastlantısaldır. Oysa yaşamda bizi asıl yaralayan, yaptığımız hatalara hayıflanmaktır. ...Devamı...
Gösterim: 572 - Yorum: 23 - Ekleyen: CemaLi
|
| Yalnız Beni Tanı,Yalnız Benim Ol Ve Yalnızca Beni Sev...
Tanı beni sevgili hiç acele etmeden ,hiç sorgulamadan sadece ağzımdan çıkanlarla,içimden gelenlerle anla beni..
Bakma sert olduğuma bakma sağa sola...Devamı...
Gösterim: 2850 - Yorum: 15 - Ekleyen: Dolunay82
|
| Yalnız Olacak, Yalnız Yaşayacaksın.
Yalnız olacak, yalnız yaşayacaksın. Halinden dilinden anlamayacaklar;
sana ulaşamayacaklarını, seni keşfedemeyeceklerini düşünecekler.
Burnunun...Devamı...
Gösterim: 778 - Yorum: 14 - Ekleyen: kosedekigolge
|
56Beğeniler
Normal
