SEN GİDELİ UÇURUMUMU KAYBETTİM

яєspє¢т · 01-02-2012, 08:26

SEN GİDELİ UÇURUMUMU KAYBETTİM

Artık bu sokak sana yabancı ya da sen yabancılaştın kim bilir. Bir aralar beraber gezdiğimiz yolları delik deşik bu sokağa bütün karelerini kırığına çıkığına çukuruna kadar bildiğimiz bu sokağa çok yabancısın artık.

Ne zaman değiştin bu kadar? Ne zaman alıp gitti seni hayallerin? Belli değil. Bir anda değiştin sen. Bir anda başkası olup çıktın. Başka hayatları yaşamaya o kadar meraklıydın ki çocukluğundan beri; daha küçücük bir kız çocuğuyken Fatma Girik’ ler Belgin Doruk’ lar ama en çok Filiz Akın’ a benzetirdin kendini. Benzerdin de. Sanırım bu benzerlikti sana vurulmamın nedeni. Nasıl bir açık hava sineması kokusu gelirdi burnuma sen yaklaşınca yanıma anlatamam. Buram buram denebilir belki. İçim içime sığmazdı seni görünce. Pırıl pırıldı gözlerin. Bu kadar berrak bir göz nazarın kendisiydi belki de. Annen nazar boncuğu takmazdı sana; gözlerinin güzelliğine büyüsüne halel gelir korkusuyla. Yaradılıştan nazar boncukluydun sen. Mini mini fırfırlı eteğin ve dalgalı saçların. Çok delikanlının canını yaktın sen. Çok delikanlı senin yüzünden sigaraya da başladı... Uçurumların en ucunda senin siluetindi beliren. Bir sürü gencecik yürek sana bir kere olsun sarılabilmek sevdasında razı oluyordu parça parça olmaya uçurumun dibinde. Yaşantında yer verdiğin her şey bir süre sonra eridi çürüdü mahvoldu. Bitirmeyi nasıl güzel öğrendinse. Parçalayıp harcamayı. En sonuna kadar harcamayı hem de yarını hiç düşünmeden.

Bir tek bende başarılı olamadın sanırım. Ben de uçurumun tam ucundan döndüm herhalde. Neydi senin bu hırsın bilmiyorum bilemiyorum. Yıllar sonra bile bir anlam veremiyorum buna. Harcamak hayatları bir hırs uğruna. Bencilce duygusuzca. Kendin olmak için attığın her bencil adım seni gitgide kendin olmaktan çıkarıyordu ve sen bunun farkında bile değildin.

Bu sabah bu sokağa yıllar sonra ilk defa geldim. İlk seni hatırladım. Aslında belki de seni hatırlamak için gelmiştim bu sokağa. Yağmur yağıyordu ama hava güneşliydi. Rahmetli babaannem güneşli havada yağmur yağdı mı cennette düğün bayram olduğunu söylerdi. Kim bilir neyi kutluyorlar. Babaannem de geldi aklıma. Bu sokak sen babaannem; gözlerimde damla damlasınız.

Uzun yıllar oldu bu sokaktan gideli. Gitmeseydim şu anda senin kenarında kollarını açıp beklermiş gibi yapmayı çok güzel becerdiğin bir uçurumun dibinde olacaktım belki de. Her uçanın ardından birileri seni alkışlıyor muydu? Senin en hüzünlü anında dudağının kenarında beliren o kahpe gülüştü beni kurtaran biliyor musun? Çeke çeke burnunu ağlardın da kapanıp bankın sırtlığına; sarılıp boynuna kaldırınca sahte gözyaşlarının arasında görürdüm o gülümsemeyi. Gözlerini kaçırırdın benden. Bilirdin anladığımı yüreğini. Belki de utancından pek bulaşamadın bana. Gerçekten sevdiğin tek insanın ben olduğunu söylerken bir keresinde gözlerini kaçırmamıştın. İçim bir tuhaf olmuştu o an. Korkmuştum. Anlamıştım uçurumuna yaklaştığımı. Bu sefer ciddiydin. Bu sefer ilk defa oyun oynamıyordun belki de. Ama yalancı çoban misali yitirmiştin inandırıcılığını. Yıllarca düşündüm durdum. Bir el uzatsaydım sana her şey çok farklı olacak mıydı acaba? Sanmıyorum. Tam bir dakika sonra sen yine değişecektin emindim buna. Kendin gibi konuştuğun tam bir dakikadan sonra Türk Filmi seslendirme tonu girecekti yine işin içine. “Nevet”ler “nayır”lar “niçün ama niçün”ler yine mideme ağrılar sokacaktı.

Bir sürü gencecik delikanlı rüyalarında senden başka bir şey göremedi yıllarca bu sokakta oturan. Aşağı mahallenin yukarı mahalleni hatta iki sokak ötesinin dillerinde senin adın. Bir ekol olmuştun. Bir nevi ün’dü bu da senin için. İsmini öğrenen her yeni kişi senin de sonun oluyordu sen farkında olmadan. Dedikodu mekanizması aldı başını gitti her küçük mahallede olduğu gibi. Hakkında söylenenlere dayanamaz oldum. Herkesin seninle bir aşk macerası olmuştu güya. Bakkalda yanlışlıkla eline değseler sahip oluyorlardı sana. Bunu kaldıramadım işte. Kaçtım bu sokaktan. Uzaklara gittim.

Yıllarca unutamadım seni. Hangi kadına biraz yakınlaşsam bir kıvılcım olsa senden bir şeyler aradığımı fark ettim bir süre sonra. Sana hiç benzemeyen kadınları sevmeye çalıştım. Olmadı beceremedim. Hep bir şeyler eksik kalıyordu en sana benzeyen kadınlarda bile. Sana şiirler yazdım hikayeler yazdım. Bahçemdeki çiçeğe yazdığım şiirin bile bir yerinde sen vardın. Yıllar geçince insan daha bir duygusal oluyormuş bunu zamanın akışındaki hızı fark edince ve ellerim sen aklıma geldiğinde terleyince anladım. Bazı yaralar kolay kolay kapanmıyor hatta hiç kapanmayan yaralar bile var.

Sen benim hiç kapanmayan yaram oldun işte. Sen şimdi kendi uçurumunun dibinde yatıyorsun. Yıllar geçse de hazırım aslında yanına düşmeye. Bazen bile bile düşmek istiyor insan bazen bile bile boşluğa bırakmak kendini.

Yağmur yağıyor ve güneş var. Kim bilir neyi kutluyorlar cennette. Yoksa sen mi evleniyorsun? Neredesin? Eskiden tam o uçurumun kenarında dururdun. Bilirdim uçacağım yeri. Uçurumumun belirleyicisiydin. Sen gideli uçurumumu kaybettim. Yıllar bana seni affettirdi sen de kendini affet bence. Fırsatını bulursan güneşi ilk gördüğünde yağmur bile yağsa geri dön. Uçurumumun yerini göster bana…

alıntı - KORAY SIPÇIKOĞLU

ĐiĿєммά · 16-02-2012, 08:26

Bu sabah bu sokağa yıllar sonra ilk defa geldim. İlk seni hatırladım. Aslında belki de seni hatırlamak için gelmiştim bu sokağa. Yağmur yağıyordu ama hava güneşliydi. Rahmetli babaannem güneşli havada yağmur yağdı mı cennette düğün bayram olduğunu söylerdi. Kim bilir neyi kutluyorlar. Babaannem de geldi aklıma. Bu sokak sen babaannem; gözlerimde damla damlasınız.

Yıllar bana seni affettirdi sen de kendini affet bence. Fırsatını bulursan güneşi ilk gördüğünde yağmur bile yağsa geri dön. Uçurumumun yerini göster bana…

üstad

bu ara sanki benim yazıları buluyorsunuz gibi hissettim

köyüme gittiğimde hissettiklerim aklıma getirdiniz

Allah rahmet eylesin babaanne

mekanı cennet olsun

ve hiç unutamadığım o gözler

çocukluğumdan ölüme kadar kalacak o gözler

o çocukluğumu özetleyen gözler

onlar aklıma geldi

ya üstad

senin yazılarından mı benim ruh halimden mi bilmem

ama yaşarıyoz bazen gözler

яєspє¢т · 16-02-2012, 08:29

ihtiyaca biaen Rabbim kullarını diğer ihtiyaç sahibi kullarına hizmetkâr eder..
benimkisi de bir nev'i hizmetkârlık olmuş...
eyvAllah...

01-02-2012, 08:26	#1
ĐiĿєммά el-Hükmü LİLLAH	SEN GİDELİ UÇURUMUMU KAYBETTİM SEN GİDELİ UÇURUMUMU KAYBETTİM Artık bu sokak sana yabancı ya da sen yabancılaştın kim bilir. Bir aralar beraber gezdiğimiz yolları delik deşik bu sokağa bütün karelerini kırığına çıkığına çukuruna kadar bildiğimiz bu sokağa çok yabancısın artık. Ne zaman değiştin bu kadar? Ne zaman alıp gitti seni hayallerin? Belli değil. Bir anda değiştin sen. Bir anda başkası olup çıktın. Başka hayatları yaşamaya o kadar meraklıydın ki çocukluğundan beri; daha küçücük bir kız çocuğuyken Fatma Girik’ ler Belgin Doruk’ lar ama en çok Filiz Akın’ a benzetirdin kendini. Benzerdin de. Sanırım bu benzerlikti sana vurulmamın nedeni. Nasıl bir açık hava sineması kokusu gelirdi burnuma sen yaklaşınca yanıma anlatamam. Buram buram denebilir belki. İçim içime sığmazdı seni görünce. Pırıl pırıldı gözlerin. Bu kadar berrak bir göz nazarın kendisiydi belki de. Annen nazar boncuğu takmazdı sana; gözlerinin güzelliğine büyüsüne halel gelir korkusuyla. Yaradılıştan nazar boncukluydun sen. Mini mini fırfırlı eteğin ve dalgalı saçların. Çok delikanlının canını yaktın sen. Çok delikanlı senin yüzünden sigaraya da başladı... Uçurumların en ucunda senin siluetindi beliren. Bir sürü gencecik yürek sana bir kere olsun sarılabilmek sevdasında razı oluyordu parça parça olmaya uçurumun dibinde. Yaşantında yer verdiğin her şey bir süre sonra eridi çürüdü mahvoldu. Bitirmeyi nasıl güzel öğrendinse. Parçalayıp harcamayı. En sonuna kadar harcamayı hem de yarını hiç düşünmeden. Bir tek bende başarılı olamadın sanırım. Ben de uçurumun tam ucundan döndüm herhalde. Neydi senin bu hırsın bilmiyorum bilemiyorum. Yıllar sonra bile bir anlam veremiyorum buna. Harcamak hayatları bir hırs uğruna. Bencilce duygusuzca. Kendin olmak için attığın her bencil adım seni gitgide kendin olmaktan çıkarıyordu ve sen bunun farkında bile değildin. Bu sabah bu sokağa yıllar sonra ilk defa geldim. İlk seni hatırladım. Aslında belki de seni hatırlamak için gelmiştim bu sokağa. Yağmur yağıyordu ama hava güneşliydi. Rahmetli babaannem güneşli havada yağmur yağdı mı cennette düğün bayram olduğunu söylerdi. Kim bilir neyi kutluyorlar. Babaannem de geldi aklıma. Bu sokak sen babaannem; gözlerimde damla damlasınız. Uzun yıllar oldu bu sokaktan gideli. Gitmeseydim şu anda senin kenarında kollarını açıp beklermiş gibi yapmayı çok güzel becerdiğin bir uçurumun dibinde olacaktım belki de. Her uçanın ardından birileri seni alkışlıyor muydu? Senin en hüzünlü anında dudağının kenarında beliren o kahpe gülüştü beni kurtaran biliyor musun? Çeke çeke burnunu ağlardın da kapanıp bankın sırtlığına; sarılıp boynuna kaldırınca sahte gözyaşlarının arasında görürdüm o gülümsemeyi. Gözlerini kaçırırdın benden. Bilirdin anladığımı yüreğini. Belki de utancından pek bulaşamadın bana. Gerçekten sevdiğin tek insanın ben olduğunu söylerken bir keresinde gözlerini kaçırmamıştın. İçim bir tuhaf olmuştu o an. Korkmuştum. Anlamıştım uçurumuna yaklaştığımı. Bu sefer ciddiydin. Bu sefer ilk defa oyun oynamıyordun belki de. Ama yalancı çoban misali yitirmiştin inandırıcılığını. Yıllarca düşündüm durdum. Bir el uzatsaydım sana her şey çok farklı olacak mıydı acaba? Sanmıyorum. Tam bir dakika sonra sen yine değişecektin emindim buna. Kendin gibi konuştuğun tam bir dakikadan sonra Türk Filmi seslendirme tonu girecekti yine işin içine. “Nevet”ler “nayır”lar “niçün ama niçün”ler yine mideme ağrılar sokacaktı. Bir sürü gencecik delikanlı rüyalarında senden başka bir şey göremedi yıllarca bu sokakta oturan. Aşağı mahallenin yukarı mahalleni hatta iki sokak ötesinin dillerinde senin adın. Bir ekol olmuştun. Bir nevi ün’dü bu da senin için. İsmini öğrenen her yeni kişi senin de sonun oluyordu sen farkında olmadan. Dedikodu mekanizması aldı başını gitti her küçük mahallede olduğu gibi. Hakkında söylenenlere dayanamaz oldum. Herkesin seninle bir aşk macerası olmuştu güya. Bakkalda yanlışlıkla eline değseler sahip oluyorlardı sana. Bunu kaldıramadım işte. Kaçtım bu sokaktan. Uzaklara gittim. Yıllarca unutamadım seni. Hangi kadına biraz yakınlaşsam bir kıvılcım olsa senden bir şeyler aradığımı fark ettim bir süre sonra. Sana hiç benzemeyen kadınları sevmeye çalıştım. Olmadı beceremedim. Hep bir şeyler eksik kalıyordu en sana benzeyen kadınlarda bile. Sana şiirler yazdım hikayeler yazdım. Bahçemdeki çiçeğe yazdığım şiirin bile bir yerinde sen vardın. Yıllar geçince insan daha bir duygusal oluyormuş bunu zamanın akışındaki hızı fark edince ve ellerim sen aklıma geldiğinde terleyince anladım. Bazı yaralar kolay kolay kapanmıyor hatta hiç kapanmayan yaralar bile var. Sen benim hiç kapanmayan yaram oldun işte. Sen şimdi kendi uçurumunun dibinde yatıyorsun. Yıllar geçse de hazırım aslında yanına düşmeye. Bazen bile bile düşmek istiyor insan bazen bile bile boşluğa bırakmak kendini. Yağmur yağıyor ve güneş var. Kim bilir neyi kutluyorlar cennette. Yoksa sen mi evleniyorsun? Neredesin? Eskiden tam o uçurumun kenarında dururdun. Bilirdim uçacağım yeri. Uçurumumun belirleyicisiydin. Sen gideli uçurumumu kaybettim. Yıllar bana seni affettirdi sen de kendini affet bence. Fırsatını bulursan güneşi ilk gördüğünde yağmur bile yağsa geri dön. Uçurumumun yerini göster bana… alıntı - KORAY SIPÇIKOĞLU ... .. Paylaş Share this post on Twitter Facebookta Paylas яєspє¢т Bunu beğendi.
	Görüntüleme:106, Cevaplar:2

16-02-2012, 08:26	#2
яєspє¢т Bizden Biri	Bu sabah bu sokağa yıllar sonra ilk defa geldim. İlk seni hatırladım. Aslında belki de seni hatırlamak için gelmiştim bu sokağa. Yağmur yağıyordu ama hava güneşliydi. Rahmetli babaannem güneşli havada yağmur yağdı mı cennette düğün bayram olduğunu söylerdi. Kim bilir neyi kutluyorlar. Babaannem de geldi aklıma. Bu sokak sen babaannem; gözlerimde damla damlasınız. Yıllar bana seni affettirdi sen de kendini affet bence. Fırsatını bulursan güneşi ilk gördüğünde yağmur bile yağsa geri dön. Uçurumumun yerini göster bana… üstad bu ara sanki benim yazıları buluyorsunuz gibi hissettim köyüme gittiğimde hissettiklerim aklıma getirdiniz Allah rahmet eylesin babaanne mekanı cennet olsun ve hiç unutamadığım o gözler çocukluğumdan ölüme kadar kalacak o gözler o çocukluğumu özetleyen gözler onlar aklıma geldi ya üstad senin yazılarından mı benim ruh halimden mi bilmem ama yaşarıyoz bazen gözler Paylaş Share this post on Twitter Facebookta Paylas ĐiĿєммά Bunu beğendi.

16-02-2012, 08:29	#3
ĐiĿєммά el-Hükmü LİLLAH	ihtiyaca biaen Rabbim kullarını diğer ihtiyaç sahibi kullarına hizmetkâr eder.. benimkisi de bir nev'i hizmetkârlık olmuş... eyvAllah... Paylaş Share this post on Twitter Facebookta Paylas яєspє¢т Bunu beğendi.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

SEN GİDELİ UÇURUMUMU KAYBETTİM

Facebook Yorumları

2005-2012 Tatliaskim.org Forumları

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)

SEN GİDELİ UÇURUMUMU KAYBETTİM Konusuna Benzer Konular
# Kaybettim Seni Kaybettim ! Kaybettim seni bu gece. Kaybettim farkındayım Sıradanlıkların içinden kurtulmuştum oysa seninle. Şimdi bakıyorum da sıradanlıklar esir almış...Devamı... Gösterim: 645 - Yorum: 9 - Ekleyen: Έlysα.
Sen Gideli... Şefaat ya Resulallah Gözlere nur başlara taçsın Şefaat ya Resulallah Günahkâra bir ilaçsın Şefaat ya Resulallah Ehl-i beytin babasısın...Devamı... Gösterim: 255 - Yorum: 0 - Ekleyen: tuğsecan
Sen Gideli.. Sen gideli bu akşam -Bu pazartesi ayazında Bana destan dolusu Anıları tokat gibi çarpan Kapkaranlık rüzgarla- Tam bir hafta oluyor ...Devamı... Gösterim: 155 - Yorum: 5 - Ekleyen: tutsaqq
Hep kaybettim, hayatimi kaybettim http://img296.imageshack.us/img296/2345/hepkaybettimlz7.swfDevamı... Gösterim: 1066 - Yorum: 0 - Ekleyen: ilhan54
::( sen gideli :(:( SEN GİDELİ Sen gideli kaç saat oldu ? Kaç gün geçti, kaç hafta..? Saymadım.. Bana yüzyıllar geçmiş gibi geliyor. Son anda sen giderken gözlerinin...Devamı... Gösterim: 225 - Yorum: 6 - Ekleyen: bidenem