›isтєчipтє söчlєчємєđiğiм çoκ şєч ναя.ˆ

Olmicağını bildiğim halde umut etmekten yoruldum.
artık dayanamıyorum..

Ben artık sabahlara kalbimdeki acılarla değil eskiden oldugu gibi
gülümseyerek uyanmak istiyorum.
gerçekten hazmedemiyorum artık yaşadıklarımı.
İsyan etmiyorum ama niye üzülenparamparca olan hep ben oluyorum.Suan milyarlarca gülen insan varken ben niye aglıyorum.
Kıme naptımda hıc gulemıyorum. Neyin ahı bu.Mutsuz olmamı gerektiricek hiçbişi yapmadıgım halde ben nıye bu kadar mutsuzum.
Tamda huzuru yakalamısken olucak is miydi.
Ne kadar güclü gözükmeye calıssam da değilim olamıyorum.
Görüpte görmemezlikten gelmek canımı yok yakıyo.
Artık kımseye tek bı söz edicek halim yok o kadar cok yoruldum ki..
Nefes almak bile zor geliyo..Gözyaslarım artık sadece yanaklarımı değil ruhumuda acıtıyo..
O neyse de artık ben nefes almak istiyorum.

Ben O'nu bi baskasıyla mutlu olmasına göz yumucak kadar az -basit bi askla- sevmedim(!)
İste digerleri artık cok rahatken ben bu yüzden nefes alamıyorumdayanamıyorumher saniye ölüyorum.
onlar gibi olsam belki bende değerli olurdum -BELKİ.

Sonra bazen insanlar bana;
"Neden bu kadar cok küfür ediyosun?"
diyolar..
Rahatlık battı gittim de onun gibi bi Kalpsize vuruldum demiyorumdiyemiyorum..

( Tıkla göster/Gizle )

Bazen kendimi öyle yalnız hissediyorum ki.
Çevremde bir çok insan olmasına rağmen hepsinin içinde tek başımayım.
Başım ağır geldiğinde kimse bu yükü omuzlarına almayacakmış gibi.
Elimi uzattığımda kimse tutmayacak gibi.
Ağladığımda peçete bulamayacakmışım gibi.
Yalnızlıktan boğulacakmışım gibi.

Simdi o tanıstıgı her kıza bana dedıklerını söylicek ya.
Dayanamıyorum buna..

Bazı şeylerin farkına sende var artık. Bende yavaş yavaş seni unutuyorum. Çünkü gece yatmadan önce seninle ilgili hayaller kurmayı bıraktım rüyalarıma girmiyorsun gördüğüm her erkekte senden bir şeyler aramıyorum insanlara seni sormayı bıraktım adının geçtiği her sohbete kulak kesilmiyorum hatta beynimde bana söylediğin cümlelere özel bir bölüm bile yok. Anlayacağın seni içimde hissetmiyorum artık.Hadi şimdi sevdiğin güzel yapmacık kızların peşinden koş. Umurumda değil. Onların gözlerini sev onların ellerini..Onların söylediği her cümlede eskiden bana olduğu gibi için denize aksın mutlu ol. İnan üzülmüyorum. Aksine seviniyorum. Senin gibi bir acizi unuttuğum için gerçek yüzünü gördüğüm için seviniyorum. Ben seni kendini beğenmişliğinle beni umursamayışınla bile sevmiştim. Fark ettiğinde sende anlayacaksın pişman olacaksın. Biliyorum. Acıyorum.Hadi şimdi sana kolay gelsin sevdiğim kolay gibi gelsin.

Yaşamaktan yorulmak vardı bi’ de.
Aynaya bakıp kendi kendime “Kızım bu ne hal ?” dediğim an. Gözlerimin altı nasıl morarmış. Hadi morarmasını geçtim bu kızarıklık ne ? Sonra dün çok ağladığımı hatırladım bazı şarkı sözlerilarla kendime işkence edişimi.İyi şeyler değil bunlar. Kendi kendini tüketmek adı altında yapmış olduğum şu şeyler hiç iyi değil.
Evet ne diyodum. Hah işte aynaya baktığım an. Kendime kızdım ama. Ama böyle çevremde beni anlayan bir tane bile insan yokken -bu konuda çok ciddiyim- her gün uykusuzluktan ölüyoken ve yine her gün o hiç sevmediğim ortama girmek zorundayken iki adım uzağımdaki insanı deliler gibi özlüyoken ayrıca o insanı her gün görüp de tek kelime dahi edemiyoken. Pardon ama bu şartlar altında n’olacaktı yani ? Pamuk şekeri gibi mi olacaktım ? O neyin kafasını yaşadığını anlayamadığım Pollyanna gibi mi ?
Çok koyuyo artık. Çok yoruldum.

Farkettim de son 3 aydır hayatım baya bi dağılmış.Öyle böyle değil yani.
Tanıyamıyorum artık kendimi.Önceden nasıldımneye aglar neye gülerdim.Hic bilmiyorum.11Ekimden öncesi yokmus gibi..Sanki onu gördüğüm gün dogmusum gibi.Ben hayatımda ilk defa birine bu kadar inanmıstımgüvenmistim..Yalan dahi söylese inanıcak kadar seviyodum seviyorum. Ama artık bi umudum yok..
Bizim yarınımız olmicak..Bi daha asla olmicak biliyorum..Yarım kaldı hersey ama eskisi gibi olamaz ki..Bunu bilmek acıların en kötüsü.Sözde bizim sevgimiz tüm engelleri aşıyodusonuna kadar gidicektik bırakmicaktık birbirimizi..Beceremedik malesef.Demek ki hayırlısı buymuş..Hani önceden diyodum ya Belki bigün.. diye.Aslında o gün hiç olmamış. Biz kaderin önüne geçmişiz belki de.. Yani artık bundan sonrası yok. Aynı yollardan gittiğimiz halde o hiç arkasına bakmicak ama ben hep onun izlerini aricam.Adımın geçtiği hicbi cümleyi dinlemicek..Beni gördüğünde hep sırtını dönücek bakmicak yüzüme..Nasılım diye merak etmicek..Özlemicekte.
Yani önceden oldugu gibi ben hep bi yabancı olucam ona..