Keramet

Hace Bahaeddin Hazretleri Buhara’nın köylerinden birinde Şeyh Hüsrev isimli bir zatın evine müsafir olmuştu. Gece evde otururlarken Şah-ı Nakşibend Hazretleri ev sahibine:
Keramet
- Git kapıya bak bakalım orada bekleyen kimdir? Buyurdu. Şeyh Hüsrev dışarı çıkıp baktığında köy halkından Yusuf isimli birisinin kapıda beklediğini görüp Hazreti Şeyhden içeri girip giremeyeceğini sordu. Yusuf’a içeri girmesi için izin verilmişti.

Yusuf elinde bir tabak armut olduğu halde Hace Hazretlerinin huzuruna girdi ve elindeki armudu Üstadın önüne koydu. O mübarek ev sahibinden geniş bir tabak getirmesini istedi. Tabak getirilince de armutları geniş tabağın içine boşalttı.

Daha sonra eliyle armudu karıştırıp birini çıkardı armudu getiren adama verdi geri kalan armutları ise taksim etmelerini emir buyurarak «kimse elindeki armudu yemesin» dedi.

Herkes birşeylerin olduğunu sezmişler neticeyi bekliyorlardı. Hace Hazretleri armudu getiren adama armutları nereden aldığını sordu. Adam da armudu aldığı yeri söyleyince Hace Hazretleri:

- Getirdiğin armut üzerindeki şüphemiz nedendir bilir misin? Diye sordu. Adam anlatmaya başladı:

- “Efendim bana köyümüze veli bir zatın geldiğini söylediler. Ben de sizi imtihan etmek için bir kilo armut aldım ve armutlardan birini işaretledim. Eğer veli bir kimse ise benim işaretlediğim armudu bulur diye düşünüyordum” dedi.

Hace Hazretleri:

- Bak öyleyse bakalım elindeki armut işaretlediğin armut mudur? Buyurunca adam birde baktı ki hakikaten Hace Hazretlerinin kendisine verdiği armut yolda işaret yaptığı armuttur.

- Evet efendim dedi. Hace Hazretleri bunun üzerine:

- Cenab-ı Allah’ın velilerini imtihan etmeye kalkışmak iyi bir insana yakışmaz. Biz ise armudu keramet göstermek için değil senin bizden uzaklaşmaman için seçip sana verdik. Eğer biz bunu bilip sana vermeseydik sen bizim hakkımızda kötü düşünür ve çok zarara uğrardın biz senin zarara uğramanı istemediğimiz için böyle yaptık buyurdular.

alıntıdır.