St. Valentine s Day

Yani Sevgililer Günü niye kutlanmaz?
St. Valentine s Day

14 Şubat günü St. Valentine’s Day. Yani Türkçe’ye tercümesi Aziz Valentine Günü. Ülkemizde önemli gün ve tarih literatürüne Sevgililer Günü olarak girmiş.
Kim nasıl ne zaman ithal etmiş bu günü doğrusu bilmiyoruz. Ancak Tanzimat’tan sonra başlayan batılılaşma hastalığının bir ürünü olsa gerek.
Maalesef yüz yıl öncesine kadar bizim gelenek ve göreneklerimizi model alanların kuyruğuna bugün biz takılır hale gelmişiz.
Şerefli bir tarihe sahip ecdadın torunları kendi milli değerlerini bir kenara bırakıp ahlak ve edep yoksunu bir Avrupa’nın adetlerini kabul eder hale gelmiş.
Bir toplumdaki dejenerasyonu görmek için kutladığı önemlia tarihlere bakmak yeterli herhalde.
En önemli iki örneği ise yılbaşındaki Noel yortusu ve Sevgililer Günü diğer adıyla Aziz Valentine Günü.
Hafta sonu tatillerimiz bile Hristiyanların ve Yahudilerinkine göre ayarlı. Kendi bayram günü olan Cuma’yı tatil yapamayan bir millet haline getirilmişiz.
Bir millet daha nasıl kendi dininden ve kimliğinden uzaklaştırılabilir ki?
Sevgililer Günü de nerden çıkmış? Aslı astarı nedir? Kim niye kutlar?
Bir kere bütün kaynaklarda Hristiyan kültürüne ait önemli bir gün olarak kabul ediliyor. Adından da anlaşılacağı üzere Aziz Valentine yani bir pedere dayandırılan bir efsane sözkonusu.
Aynı Aziz Nicholaos veya Santa Claus’un Noel Baba olarak tüm dünyaya sevimli ve tonton bir ihtiyar olarak sevdirilmek istenmesi gibi.
Aziz Valentine Günü 1969 yılına kadar Hristiyan dünyasının dini takviminde kutlama yapılan özel günler arasında yer almış.
Bu konuda iki efsane var.
Birincisi şöyle. M.S. 3. yüzyılda yaşadığına inanılan Peder Valentine döneminde Romalı askerlerin evlenmeleri yasakmış. Bu kararı alan ise İmparator Cladius.
Gerekçesi de bekar erkeklerin evli ve aileli olanlardan daha iyi asker olduklarına inanması. Böylece askerlerin sevdikleri yerine savaşa daha iyi konsantre olacağına inanıyormuş.
Ancak bunun büyük bir haksızlık olduğunu düşünerek gençleri gizli gizli evlendirmeye devam eden Peder Valentine İmparator’a karşı gelmiş. Durum fark edilince da İmparator tarafından önce hapse attırılıp sonra idam ettirilmiş.
İdam edildiği gün de yıllar sonra Papa Gelasius tarafından. 14 Şubat 496 tarihinde Valentine onuruna kutlama günü ilan edilmiş.
İkinci efsane ise şu.
Valentine pederliğin yanı sıra aynı zamanda hekimlik yapıyor hastalara şifa dağıtıyormuş. Nasılsa bir gün hapishaneye düşmüş. Cezasını çekerken bir gardiyanın kör olan genç kızına yardım etmesi talebini kabul etmiş. Ancak tedavi için sık sık hapishaneye gelen kör kıza aşık olmuş.
İdam mahkumu olan Peder asılacağı gün olan 14 Şubat’ta "From your Valentine / Senin Valentine’nin" imzalı bir veda mektubu bırakmış. Efsaneye göre bu mektup kızın görmesini sağlamış.
Görüldüğü gibi İslam tarihi ile yakından uzaktan alakası yok.
Ayrıca bu tür özel günler kapitalist sömürü düzeninin insanların aşk ve sevgi gibi en güzel duygularını sömürüp tüketim kültürüne esir ettiği bir tuzak. Sevginin değeri en pahalı hediyelerle kıyaslanacak kadar dünyevileştiriliyor. Dost meclislerinde sevgiliye verilen değer hediyelerin fiyatıyla ölçülüyor. Pırlanta gibi kalpler bazen züğürt sevgilinin tişört hediyesi ile paramparça oluveriyor.
Hani bir reklam kampanyası vardı: ’ Al ver ekonomiye can ver’.
Yani harca da nasıl harcarsan harca.
Ne yapacağız?
Bilinçli bir Müslüman bilinçli bir tüketici ne yaparsa onu.
Eşimize ve sevdiğimize; gerekirse 364 gün hediye alıp sadece o gün almayacağız..